Ostatnio zalogowani
User Stats
Online : Brak Online
5 ostatnio zalogowanych
Member bojowniczka  
2024-04-19 15:32:03
Member Anna Chalupinska  
2024-04-17 20:27:15
Member karolina  
2024-04-16 12:41:13
administrator Administrator  
2023-07-12 13:32:39
Member Bernadeta Jastrzębska  
2020-10-21 18:32:41
Bezpieczna droga

Kartka z kalendarza
Dzisiaj jest
Niedziela
21 kwietnia 2024
Imieniny obchodzą
Addar, Anzelm, Bartosz, Drogomił, Feliks, Irydion, Konrad, Konrada, Selma
Do końca roku zostało
255 dni

210321 marca jest kolorowy nie tylko z powodu pierwszego dnia wiosny! To właśnie tego dnia obchodzimy Światowy Dzień Zespołu Downa. Wspieramy osoby z Zespołem Downa  poprzez założenie tego dnia kolorowych skarpetek „nie do pary” jako wyraz radości, tolerancji i solidarności z osobami z Zespołem Downa.

Data obchodów Światowego Dnia Zespołu Downa jest symboliczna. Przypada on na 21. dzień 3. miesiąca w roku ponieważ to właśnie dodatkowy, trzeci, chromosom w 21. parze składających się z łańcuchów DNA chromosomów w ludzkich komórkach powoduje występowanie tej wady genetycznej. Stąd też inna nazwa tego zaburzenia -  trisomia 21. Głównym celem obchodów Światowego Dnia Zespołu Downa jest zwiększanie świadomości społecznej dotyczącej życia i funkcjonowania osób z zespołem Downa, propagowanie praw osób z tą wadą oraz integracja z nimi.

Światowy Dzień Zespołu Downa jest świętem ustanowionym w 2005 roku z inicjatywy Stowarzyszenia  Down Syndrome International (DSI), mając na celu budowanie świadomości na temat tego, czym jest Zespół Downa, a także tolerancji i wrażliwości na potrzeby osób nim dotkniętych. Od 2012 roku patronat nad obchodami sprawuje Organizacja Narodów Zjednoczonych.

Zespół Downa jest odmiennością biologiczną człowieka, którego natura wyposażyła w dodatkową informację genetyczną zawartą w chromosomie 21. To ona właśnie modyfikuje rozwój i kształtuje cechy wyróżniające daną osobę pośród innych ludzi. W efekcie dochodzi do zmian tempa rozwoju danej osoby. Najdotkliwiej odczuwanym przez osoby z Zespołem Downa zaburzeniem jest osłabienie procesu zapamiętywania i zaburzenie mowy. Nazwa tej wady genetycznej pochodzi od nazwiska angielskiego lekarza Johna Langdona Downa, który w 1866 r. pierwszy opisał podobieństwo grupy osób z odmiennym rozwojem, które nie były ze sobą spokrewnione.

Źródło: 21 marca Światowy Dzień Zespołu Downa • BardziejKochani.pl

 

Ukraina1. Zacznijmy rozmawiać!

To bardzo ważne, aby dzieci o tym, co się dzieje, dowiadywały się w pierwszej kolejności od nas – w bezpiecznej relacji i przestrzeni. Wiadomość o wojnie zawsze budzi strach i uruchamia lawinę lęków. Jeśli to my tę wiadomość dziecku podamy, mamy szansę zadbać o jego emocje, zaopiekować się nimi. Nie łudźmy się, że przed trudną wiedzą możemy dzieci uchronić. Można się z nią zetknąć dosłownie wszędzie – w transporcie publicznym, w szkole przez rówieśników, we wszystkich mediach, też społecznościowych. Na to nie mamy wpływu. Możemy jednak wziąć odpowiedzialność za to, jak sami dziecko przygotujemy na wieść o wojnie – podając ją w możliwie najbardziej bezpieczny, delikatny sposób.

2. Dozujmy informacje

Wojna ma najbardziej okrutne, brutalne oblicze. W najbliższym czasie prawdopodobnie będą do nas docierać drastyczne szczegóły inwazji, wstrząsające relacje i opowieści. Starajmy się nie epatować nimi dzieci. Powinny dowiedzieć się, że trwa wojna – ale w miarę możliwości zadbajmy, aby nie stykały się z tymi najbardziej koszmarnymi jej aspektami.

3. Uważajmy na obrazy

Wyobraźnia dziecka czerpie z tych zasobów, które jego umysł zdołał zgromadzić. Hasło „wojna” nie musi dla niego oznaczać płonących domów, zakrwawionych twarzy, zmasakrowanych ciał. I możemy starać się, aby takie obrazy do dzieci nie trafiły, aby nie zapisały się w ich głowach. Postarajmy się więc nie oglądać relacji wideo przy dzieciach, nie pokazujmy im dramatycznych zdjęć. Swoją potrzebę zdobywania wiedzy na temat tego, co dzieje się w Ukrainie, starajmy się zaspokajać nie w ich obecności. Zamiast obrazów dajmy dzieciom słowo. Rozmowa pozwala reagować na emocje dziecka, a słowo uruchomi w głowie dziecka dokładnie tyle, ile ono jest w stanie przyjąć. To obraz i wizja może epatować czymś, na co dziecko nie jest gotowe – dlatego nie szafujmy nimi lekko. To ważne.

4. Wyjaśniajmy w miarę możliwości, co się dzieje

Wiedza zawsze uspokaja, daje poczucie oswojenia tematu. W zależności od wieku i możliwości rozumienia sytuacji przez dziecko możesz mu opowiedzieć, jak doszło do inwazji na Ukrainę, kto rządzi Rosją i co może zrobić teraz Zachód. Opowiedz dziecku o NATO – to buduje poczucie bezpieczeństwa. „Jesteśmy w sojuszu wojskowym z największymi armiami świata. W tym sojuszu kraje umówiły się, że nie wolno zaatakować żadnego z nich, bo wtedy odpowie cały sojusz. To sprawia, że jesteśmy bezpieczni”.

5. Odpowiadajmy na pytania, niekoniecznie wybiegajmy w przód

Dzieci mają różny stopień gotowości przyjęcia złych informacji i różną potrzebę zaspokajania wiedzy. Dlatego po tym, co niezbędne, czyli podaniu dziecku podstawowej informacji o wojnie – otwórzmy się na jego ciekawość. Dziecko będzie pytać o tyle, ile jest w stanie udźwignąć. Odpowiadajmy szczerze i zgodnie ze swoją wiedzą, ale też z uważnością na wrażliwość dziecka. To my znamy je najlepiej i wyczuwamy, ile będzie „już zanadto”.

6. Próbujmy ukoić emocje

Najprawdopodobniej – mimo naszych starań z punktu 3 i 4 – dzieci trafią w tych dniach na przekazy, na które nie są emocjonalnie gotowe. My więc bądźmy gotowi na to, aby ukoić emocje. Jeśli widzimy, że dziecko jest rozdrażnione, zestresowane, rozbite – pamiętajmy, że zmaga się z czymś, co jest ponad jego siły pojmowania świata. Trochę tak, jakby świat z nawalanki gry komputerowej czy filmu sensacyjnego wkroczył nagle do naszych domów. Dajmy dziecku dużą dawkę wyrozumiałości, weźmy poprawkę na jego zachowanie, jeśli zrobi aferę lub eksploduje złością. Próbujmy nazywać jego uczucia i to, jak trudna jest sytuacja. Możemy powiedzieć: „Rozumiem, co przeżywasz. Widzę, że się stresujesz. To bardzo trudne, co się dzieje”.

7. Przytulajmy, przytulajmy, przytulajmy

To zawsze działa.

8. Pozwólmy sobie na emocje, ale nie wpadajmy w panikę przy dziecku

To prawda, wszyscy jesteśmy zdruzgotani inwazją Putina, nie możemy sobie znaleźć miejsca, myśleć o czymś innym. Dlatego pamiętajmy o żelaznej zasadzie powtarzanej przed każdym lotem – zadbajmy najpierw o siebie. Pozwólmy sobie na płacz i złość, rozmawiajmy z bliskimi dorosłymi, szukajmy pokrzepienia i wsparcia na wszystkie sposoby, które nam pomagają. Ważne jednak, abyśmy przy dzieciach to my byli źródłem wsparcia! Gdy osuwa się dzieciom poczucie bezpieczeństwa, bo wojna wkracza do ich świata – to rodzic musi być jak skała, na której można się oprzeć. Powtarzaj w rozmowie z dzieckiem ze spokojem: „Jestem przy tobie. Zadbam o to, abyśmy byli bezpieczni. Ty się nie musisz o to martwić”. To słowa jak kojący plaster. Jeśli pomoże wam wspólny płacz, dzielenie się smutkiem – zróbcie to. Ale jako rodzic nie wpadaj w histerię przy dziecku. Jeśli czujesz, że już nie możesz dłużej „się trzymać” – wyjdź i daj sobie przestrzeń na to, czego potrzebujesz. Ważne, aby nie przestraszyć dziecka własną rozsypką.

9. Walczmy z poczuciem bezradności

Przekonanie, że możemy zrobić choćby coś symbolicznego, daje ulgę. Możemy wywiesić ukraińską flagę w oknie lub pójść na demonstrację poparcia dla Ukrainy. Możesz porozmawiać z dzieckiem o tym, że przyjedzie do Polski pewnie wielu uchodźców z tego kraju i będziemy mogli wspólnie im pomóc. Jeśli Zachód nałoży dotkliwe sankcje na Rosję i odczujemy ich skutki – będziemy mogli wyjaśnić, że to pomaga napadniętemu krajowi i jest wyrazem naszej siły. Cieszmy się razem z dziećmi z wyrazów solidarności z Ukrainą, które płyną ze świata, a frustracje raczej zostawmy dla siebie. Dawajmy nadzieję. Nie poddawajmy się!

 

Źródło: Kosmos dla dorosłych (kosmosdladoroslych.pl)

 

W klasach 7 i 8 w ramach Ogólnopolskiego Dnia Walki z Depresją , który przypada na 23 lutego zostały przeprowadzone warsztaty pt. „DEPRESJA. ROZUMIESZ = POMAGASZ”. Depresja coraz częściej dotyka dzieci i młodzież. Jak pokazują dane WHO depresja jest obecnie jednym z najbardziej rozpowszechnionych schorzeń w Europie. Szacuje się, że nawet u 20% młodych ludzi przed ukończeniem 18 roku życia występują zaburzenia depresyjne. W związku z tym postanowiliśmy zwrócić uwagę na ten problem oraz samemu sprawdzić się wypełniając Skalę Depresji Becka, która służy do samodzielnej oceny samopoczucia. Jej wynik stanowi wskazówkę, jeszcze nie diagnozę. Chcemy, aby w sytuacjach kryzysowych młodzi ludzie oraz ich rodzice pamiętali, że mogą również liczyć na wsparcie psychologiczno-pedagogiczne szkolnych specjalistów. W omówieniu zagadnienia pomogła nam strona forum informująca o objawach oraz sposobach pomocy choremu https://forumprzeciwdepresji.pl/ (zachęcamy do zapoznania się z treścią).

Pamiętajcie Życie warte jest rozmowy .Razem możemy zdziałać więcej. Nie bądźmy obojętni ! Depresja to choroba, która nieleczona może stanowić zagrożenie dla Twojego życia!

Polecamy obejrzeć krótkie filmiki o depresji z praktycznymi radami dla osób bliskich osobie cierpiącej na to zaburzenie:

https://www.youtube.com/watch?v=d6_8eLGW9hg

https://www.youtube.com/watch?v=cqM1HSckt5s

https://www.youtube.com/watch?v=_96_Ck_w_gw

https://www.youtube.com/watch?v=rhcCR1swvi4&t=110s.

Ważne telefony :

  • ITAKA – antydepresyjny telefon zaufania, tel. 22 484 88 01.
  • Ośrodek Interwencji Kryzysowej – pomoc psychiatryczno-pedagogiczna, tel. 22 855 44 32.
  • Ogólnopolski Telefon Dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” tel. 800-120-002, telefon pracuje CAŁODOBOWO!
  • Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka, tel. 800 12 12 12, czynny od poniedziałku do piątku całodobowo.
  • Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci – 800 100 100.
  • Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji tel. 22 594 91 00, czynny w każdą środę i czwartek od 17.00 do 19.00.
  • Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, tel. 116 111 czynny całodobowo 7 dni w tygodniu Prowadzony przez Fundacje Dajemy Dzieciom Siłę.

Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją

 

klotnia rodzenstwaDzieci wchodząc w różnego typu interakcje, mogą prezentować zachowania mniej bądź bardziej agresywne – od wyrywania zabawki w piaskownicy, popchnięcia kolegi/koleżanki, wyładowania złości w kierunku rodzica w reakcji na odmowę spełnienia zachcianki. Wymienione zachowania są zazwyczaj akceptowane i tolerowane w naszym społeczeństwie i nie uznajemy ich za formę agresji, wręcz za normalny etap rozwojowy, w którym dziecko zaznacza granice, komunikuje się, dba o swoje potrzeby. Odmienne podejścia wychowawcze, różnice środowiskowe pokazują, iż każdy posiada mniejszą bądź większą tolerancję na prezentowane zachowania – to, co dla jednego rodzica będzie interpretowane jako normalny przejaw zachowania, w oczach innego rodzica często jest trudne i kłopotliwe.

Kiedy mówimy o agresji?

Pozwolę sobie przytoczyć definicję, która jest mi najbliższa i w sposób zrozumiały przedstawia to zjawisko. Agresja jest działaniem, którego wynikiem jest skrzywdzenie innej osoby lub zniszczenie przedmiotu w celu osiągnięcia określonej korzyści. Może być słowna (np. wyzywanie, zastraszanie i fizyczna (np. uderzenie, szarpanie, bicie, popchnięcie, kopanie itp.). Agresję fizyczna może mieć charakter instrumentalny – dziecko dokładnie kontroluje swój przejaw agresji, używa go w określonym celu – wie, co chce osiągnąć. Agresja w takich sytuacjach może mieć również charakter obrony siebie/innych. Mówimy również o agresji impulsywnej, kiedy dziecko zachowuje się agresywnie, gdyż nie radzi sobie z przeżywanym silnym napięciem lub nie posiada umiejętności, aby poradzić sobie z zastaną sytuacją. Agresja w tym przypadku jest sposobem na rozładowanie emocji u dziecka, również tych pozytywnych. Zachowania problemowe u dziecka często mogą być mylone z sytuacjami poradzenia sobie z określonymi zadaniami rozwojowymi. Konieczne jest zastanowienie się, czy dane zachowanie jest normą dla danego wieku dziecka, czy jego natężenie, następstwa, czas utrzymywania się, częstotliwość odbiegają od typowych zachowań dzieci w jego wieku.

Kiedy skorzystać ze wsparcia specjalisty?

Fakt, iż niepokojące zachowanie dziecka utrzymuje się powyżej sześciu miesięcy lub ulega nasileniu – powinien być sygnałem dla rodzica, aby skontaktować się ze specjalistą. Wzięcie udziału w konsultacji jest sposobem na przerwanie złego wzorca funkcjonowania dziecka i podjęcie zindywidualizowanych działań. Niezwykle istotne jest rozpoznanie przyczyn , uzyskanie informacji jakie potrzeby, oczekiwania i trudności dziecka kryją się za prezentowanym zachowaniem. Każde dziecko jest indywidualnością i niezwykle istotne jest dobranie odpowiedniego planu terapeutycznego. Terapeuta podczas spotkania z dzieckiem i rodzicem stawia sobie za cel dokładne rozpoznanie sytuacji dziecka i podejmuje działania, aby agresja nie stała się trwałą cechą jego zachowania. Zgodzę się z autorem książki „Trudne emocje u dzieci”, iż dzieci, które sprawiają kłopoty wychowawcze są trudne, ponieważ brak im umiejętności, które pozwoliłyby zachowywać się inaczej i sprostać stawianym im oczekiwaniom”.

W czym pomaga terapia?

Dzięki zajęciom terapeutycznym dziecko zapoznaje się ze sposobami regulacji własnych emocji

i zachowania, opanuje umiejętności społeczne. Rozwój tych obszarów ma na celu ochronę dziecka przed kształtowaniem się niepokojących zaburzeń. Zachęcam do podjęcia działań na rzecz prawidłowego rozwoju dziecka. Każde świadome zainteresowanie dzieckiem, zapewnienie mu odpowiednich oddziaływań, reagowanie na pojawiające się trudności zmniejsza ryzyko pogłębienia zachowania lub pojawienia się zaburzenia u Państwa dziecka. Badania pokazują, iż wprowadzenie treningu umiejętności społecznych, treningu zastępowania agresji w ramach podejmowanych działań terapeutycznych pozwala dziecku na bardziej efektywne prezentowanie zachowań prospołecznych.

 

mOchrona mOchrona

 
Więcej artykułów…

joomplu:20295

joomplu:20294

joomplu:19309

joomplu:20657

joomplu:18553

joomplu:20296

joomplu:17289

Licznik odwiedzin
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDziś2235
mod_vvisit_counterWczoraj6010
mod_vvisit_counterW tym tygodniu47133
mod_vvisit_counterWszystkich13083073

Twoje IP: 44.201.97.0
,
Wyszukiwarka
Telefon zaufania

Najnowsze zdjęcia
;